MTP® MPO 12F SM OS2

คิดจากจำนวนเส้นใยที่งานนั้นใช้ต่อหนึ่งพอร์ต แล้วหารด้วยจำนวนแกนต่อสาย โดยงานขนานซิงเกิลโมดที่พบคือ 400GBASE-DR4 ใช้ 8 เส้นใยต่อพอร์ต และ 800GBASE-DR8 ใช้ 16 เส้นใยต่อพอร์ต

• ตัวอย่างการคำนวณ ถ้ามี 12 พอร์ตแบบ 400GBASE-DR4 ซึ่งใช้ 8 เส้นใยต่อพอร์ต รวมเป็น 96 เส้นใย ซึ่งเท่ากับสาย 12 แกน 8 เส้น และต้องเหลือเส้นใย 4 เส้นต่อสายไม่ได้ใช้ถ้าต่อตรงเข้าอุปกรณ์
• ทางที่ใช้เส้นใยได้ครบ ใช้คาสเซ็ตต์หรือแผงแปลงเพื่อรวมเส้นใยส่วนเกินของหลายสายมาใช้กับพอร์ตเพิ่ม หรือเปลี่ยนไปใช้สาย 8 แกนที่ตรงกับงาน ซึ่งคุ้มกว่าถ้าต่อตรงเข้าอุปกรณ์ทั้งหมด
• สิ่งที่ต้องเผื่อนอกจากจำนวนสาย เผื่อเส้นใยสำรองไว้อย่างน้อย 25 เปอร์เซ็นต์ เพราะการลากสายใหม่แพงกว่าการเผื่อไว้ตั้งแต่ต้นมาก และเผื่อช่องแผงอะแดปเตอร์ในตู้ไฟเบอร์ไว้ด้วย ส่งจำนวนพอร์ตและรุ่นตัวรับส่งสัญญาณมาให้เรา จะคำนวณจำนวนสายกับความจุตู้ให้

ใช้เมื่อระยะเกินกว่ามัลติโหมดรองรับ หรือเมื่อต้องการให้ระบบสายใช้ได้นานกว่าหลายรอบการอัปเกรดอุปกรณ์ เพราะงานขนานซิงเกิลโมดระบุระยะไว้ 500 เมตร และมีรุ่นที่ขยายถึง 2 กิโลเมตรในมาตรฐานเดียวกัน

• ระยะที่ต่างกันชัดเจน งาน 400GBASE-DR4 บนซิงเกิลโมดระบุระยะไว้ 500 เมตร และรุ่นที่ขยายระบุ 2 กิโลเมตร ขณะที่งานขนานมัลติโหมดระดับเดียวกันระบุไว้ 100 เมตรบน OM4 ซึ่งเป็นส่วนต่างที่ตัดสินได้เลยถ้าเส้นทางเกิน 100 เมตร
• ข้อแลกที่ต้องคิด ตัวรับส่งสัญญาณซิงเกิลโมดมีราคาสูงกว่าแบบมัลติโหมดในระยะสั้น จึงในงานที่ทุกเส้นทางสั้นกว่า 100 เมตร การใช้มัลติโหมดมักคุ้มกว่าเมื่อคิดค่าใช้จ่ายรวมทั้งระบบ
• เรื่องค่าการลดทอนที่ต้องระบุให้ถูก ค่าที่อ้างอิงได้คือค่าของเส้นใยตามข้อกำหนด ITU-T G.652.D ส่วนค่าของระบบสายตามชั้นคุณภาพนั้นแต่ละมาตรฐานกำหนดต่างกัน โดยมาตรฐาน ISO/IEC กำหนดชั้น OS2 ไว้ที่ 0.4 เดซิเบลต่อกิโลเมตร ขณะที่ TIA กำหนดค่าตามสภาพการติดตั้งคือในอาคาร 1.0 และนอกอาคาร 0.5 เดซิเบลต่อกิโลเมตร จึงไม่ควรอ้างค่าใดค่าหนึ่งว่าเป็นค่าของ OS2 โดยรวม

รวมค่าการลดทอนของสายตามความยาว บวกค่าการสูญเสียของทุกจุดต่อ แล้วเทียบกับค่าที่มาตรฐานของงานนั้นกำหนด โดยมาตรฐาน TIA กำหนดค่าการสูญเสียสูงสุดไว้ 0.75 เดซิเบลต่อจุดต่อ ซึ่งใช้กับหัวต่อแบบหลายเส้นใยด้วย

• ตัวอย่างงบประมาณที่มาตรฐานกำหนด เอกสารของคณะทำงาน IEEE ระบุค่าการสูญเสียของช่องสัญญาณสำหรับ 100GBASE-SR4 ไว้ที่ 1.9 เดซิเบลบน OM4 โดยแยกเป็นค่าการลดทอนของเส้นใย 0.4 เดซิเบล และค่าเผื่อสำหรับจุดต่อ 1.5 เดซิเบล ซึ่งหมายถึงจุดต่อกินงบประมาณมากกว่าตัวสายในเส้นทางสั้น
• ค่าต่อจุดต่อที่ใช้คำนวณ มาตรฐาน TIA กำหนดค่าสูงสุด 0.75 เดซิเบลต่อจุดต่อ โดยองค์กรฝึกอบรมด้านไฟเบอร์ระบุว่าค่านี้ตั้งไว้ให้ครอบคลุมหัวต่อแบบหลายเส้นใยซึ่งมีค่าการสูญเสียสูงกว่าด้วย และไม่พบว่า TIA กำหนดค่าแยกสำหรับหัวต่อ MPO ไว้ต่างหาก
• ข้อที่ทำให้งบประมาณเกินบ่อยที่สุด จำนวนจุดต่อที่มากกว่าที่คิด เช่นเส้นทางที่มีคาสเซ็ตต์สองฝั่งและสายแพตช์คอร์ดสองเส้น จะมีจุดต่อถึง 6 จุด ซึ่งถ้าคิดที่ค่าสูงสุดจะกินงบประมาณถึง 4.5 เดซิเบล จึงควรใช้สายที่ผู้ผลิตระบุค่าการสูญเสียต่ำกว่าค่าสูงสุดของมาตรฐาน และลดจำนวนจุดต่อเท่าที่ทำได้