MTP/MPO 12 Core Breakout Fiber LC/SC Cables Multimode (OM3)

เลือกจากระยะถึงพอร์ตที่ไกลที่สุดที่ขาต้องไปถึง รวมการเดินตามรางจัดสายในตู้ โดยผู้ผลิตรายหนึ่งมีความยาวขาแยกให้เลือกตั้งแต่ราว 30 ถึง 120 เซนติเมตร

• ความยาวที่มีให้เลือก ผู้ผลิตรายหนึ่งระบุตัวเลือกไว้หกค่าคือ 12, 18, 24, 30, 36 และ 48 นิ้ว หรือราว 30, 46, 61, 76, 91 และ 122 เซนติเมตร
• ข้อที่ต่างจากตู้เตี้ย ในตู้สูง ขาแยกต้องครอบคลุมช่วงแนวตั้งที่กว้างกว่า จึงมักต้องเลือกความยาวที่มากขึ้น และต้องวางจุดที่สายแยกออกให้อยู่กลางช่วงพอร์ตที่จะใช้ ไม่ใช่ที่ขอบ
• ข้อแลกของการเลือกยาวเกิน ขาที่ยาวเกินทำให้สายกองในตู้ กีดขวางการระบายอากาศ และทำให้หารอยต่อยากเมื่อมีปัญหา ส่งผังตำแหน่งพอร์ตและความสูงของตู้มาให้เรา จะช่วยเลือกความยาวที่พอดีให้

ได้ 300 เมตรในงาน 10 กิกะบิตแบบคู่สาย ตามตารางระยะใช้งานของมาตรฐาน IEEE ซึ่งเกินพอสำหรับงานแตกพอร์ตในตู้ที่มักไม่เกินสิบเมตร

• ระยะของงานคู่สายบน OM3 10GBASE-SR แบบคู่สายได้ 300 เมตร เทียบกับ 400 เมตรบน OM4 ซึ่งส่วนต่างนี้ไม่มีผลในเส้นทางภายในตู้
• ระยะที่ถูกจำกัดโดยปลาย MPO ถ้าปลาย MPO ต่อเข้าพอร์ตขนาน ระยะถูกกำหนดโดยงานนั้น เช่น 100GBASE-SR4 ได้ 70 เมตรบน OM3 จึงระยะสูงสุดของเส้นทางคือค่าที่ต่ำกว่าของสองฝั่ง
• สิ่งที่ควรใช้เป็นเกณฑ์เลือก ในงานแยกหัวที่ระยะสั้น ควรเลือกชนิดเส้นใยให้ตรงกับระบบเดิมที่เชื่อมอยู่ มากกว่าเลือกจากระยะ เพราะระยะไม่เป็นข้อจำกัด แต่การผสมชนิดเส้นใยในช่องสัญญาณเดียวเป็นปัญหา

อาการที่พบมากคือบางขาใช้งานได้และบางขาไม่ขึ้น ซึ่งต่างจากสายทรังก์ที่มักผิดทั้งเส้น เพราะแต่ละขาเป็นลิงก์แยกกัน จึงปัญหาที่ขาเดียวไม่กระทบขาอื่น

• อาการที่ชี้ไปที่ขาใดขาหนึ่ง ขานั้นลิงก์ไม่ขึ้นขณะที่ขาอื่นปกติ ซึ่งมักมาจากหน้าสัมผัสของขานั้นสกปรกหรือเสียหาย หรือจากการใส่หัวไม่เข้าสุด ซึ่งตรวจได้ด้วยการถอดทำความสะอาดและใส่ใหม่
• อาการที่ชี้ไปที่ปลาย MPO ทุกขาไม่ขึ้นพร้อมกัน ซึ่งมักมาจากหน้าสัมผัสที่ปลาย MPO หรือจากการตั้งค่าแตกพอร์ตที่สวิตช์ หรือจากเพศของหัวต่อที่ไม่ตรงกัน
• อาการที่ชี้ไปที่แบบขั้ว ลิงก์ไม่ขึ้นแต่วัดค่าการสูญเสียได้ปกติ ซึ่งมักมาจากคู่ส่งไปตรงกับคู่ส่งของอีกฝั่ง ตรวจด้วยเครื่องวัดที่แสดงผังเส้นใยได้ ซึ่งจะชี้ได้ว่าเส้นใดสลับหรือกลับทิศ