DAC 10Gbps SFP+ to 10Gbps SFP+ พร้อมบริการช่วยเหลือ หลังการขาย Support ทีมงานมืออาชีพ

ต่างกันที่สายแบบแอ็กทีฟมีวงจรความเร็วสูงอยู่ในหัวเพื่อชดเชยสัญญาณ จึงไปได้ไกลกว่าแต่กินไฟมากกว่า โดยเอกสาร SFF-8636 แบ่งสองแบบนี้ด้วยเรื่องกำลังไฟ คือสายแพสซีฟใช้ไฟเฉพาะเลี้ยงวงจรอ่านค่าสถานะ ส่วนสายแอ็กทีฟใช้ไฟเลี้ยงวงจรความเร็วสูงด้วย

• เอกสารที่นิยามแต่ละแบบ สายแพสซีฟของ SFP+ กำหนดไว้ในเอกสาร SFF-8431 ฉบับแก้ไขที่ 4.1 ภาคผนวก E ในชื่อ 10GSFP+Cu ส่วนสายแอ็กทีฟกำหนดไว้ในเอกสาร SFF-8461 ฉบับแก้ไขที่ 0.2 ซึ่งลงวันที่ 6 พฤษภาคม 2015 ในชื่อ 10GSFP+ACA โดยเอกสารฉบับหลังระบุว่าสายแอ็กทีฟอาจเป็นทองแดงหรือออปติกก็ได้
• ระยะที่ต่างกันในสินค้าจริง ผู้ผลิตรายใหญ่รายหนึ่งขายสายแพสซีฟถึง 5 เมตร และสายแอ็กทีฟที่ 7 และ 10 เมตร ซึ่งแสดงว่าวงจรชดเชยสัญญาณซื้อระยะเพิ่มได้ราวสองเท่า
• สิ่งที่สายบอกเครื่องแม่ข่ายเอง สายเก็บรหัสชนิดของตัวเองไว้ในหน่วยความจำ โดยพบว่าสายทองแดงแพสซีฟของผู้ผลิตรายหนึ่ง รายงานค่าในตำแหน่งที่ 147 ว่าเป็นสายทองแดงแบบไม่มีวงจรปรับแต่งสัญญาณ จึงเครื่องแม่ข่ายแยกได้เองว่าเสียบสายแบบใดอยู่ โดยไม่ต้องดูจากฉลาก

ไม่มีข้อใดกำหนด เพราะอินเทอร์เฟซทองแดงของ SFP+ ที่ความเร็ว 10 กิกะบิตไม่ได้อยู่ในมาตรฐาน IEEE 802.3 แต่กำหนดไว้ในเอกสาร SFF-8431 ภาคผนวก E ซึ่งเป็นเอกสารของคณะกรรมการ SFF ไม่ใช่ของ IEEE

• เอกสารที่กำกับจริง SFF-8431 ฉบับแก้ไขที่ 4.1 ภาคผนวก E ครอบคลุมโครงสร้างสายต่อตรง สัญญาณขาออกของเครื่องแม่ข่าย ภาคตัวรับ และข้อกำหนดของตัวสายสำเร็จ โดยปัจจุบันเอกสารฉบับนี้ถูกจัดเป็นฉบับเก็บเข้าแฟ้มและแยกเนื้อหาออกเป็น SFF-8418 กับ SFF-8419
• ความต่างจากความเร็วที่สูงกว่า ความเร็ว 40 กิกะบิตมีข้อที่ 85 ของมาตรฐาน IEEE 802.3 กำกับในชื่อ 40GBASE-CR4 ความเร็ว 100 กิกะบิตมีข้อที่ 92 ในชื่อ 100GBASE-CR4 และกลุ่ม 50 ถึง 200 กิกะบิตมีข้อที่ 136 จึงเฉพาะ 10 กิกะบิตบน SFP+ ที่ไม่มีข้อของ IEEE กำกับ
• ผลที่ตามมาในทางปฏิบัติ เมื่อไม่มีข้อของ IEEE กำกับ การยืนยันว่าสายใช้ได้จึงอ้างกับเอกสาร SFF และกับการทดสอบของผู้ผลิต ไม่ใช่อ้างกับข้อของมาตรฐาน จึงควรขอเอกสารจำเพาะของรุ่นที่จะซื้อ และควรยืนยันกับผู้ผลิตสวิตช์ว่ารุ่นนั้นรองรับสายชนิดนี้

ต้องไม่โค้งเกินค่าที่ผู้ผลิตรุ่นนั้นระบุ และต้องไม่ดึงที่หัวโมดูล เพราะสายทองแดงแข็งกว่าและหนักกว่าสายออปติกหลายเท่า โดยค่ารัศมีโค้งต่ำสุดที่พบในคู่มือของผู้ผลิตรายหนึ่งคือ 70 มิลลิเมตรที่บริเวณหัวต่อ และ 34.5 มิลลิเมตรในช่วงอื่นของสาย

• ค่าที่ต่างกันระหว่างทองแดงกับออปติก คู่มือของผู้ผลิตรายหนึ่งระบุรัศมีโค้งต่ำสุดของสายทองแดงรุ่นความเร็วสูงไว้ที่ 70 มิลลิเมตรที่หัวต่อ และ 34.5 มิลลิเมตรในช่วงอื่น ขณะที่สายไฟเบอร์รุ่นเดียวกันระบุไว้ 30 มิลลิเมตร ซึ่งเป็นค่าของรุ่นเหล่านั้น ไม่ใช่ค่าที่ใช้ได้กับทุกรุ่น จึงต้องอ่านจากเอกสารของรุ่นที่สั่งจริง
• เหตุที่น้ำหนักเป็นปัญหา ผู้ผลิตรายหนึ่งระบุน้ำหนักของสายทองแดงรุ่นหนึ่งไว้ที่ 114 กรัมต่อเมตรบวกหัวละ 40 กรัม เทียบกับสายออปติกที่ราว 10 กรัมต่อเมตร และคู่มือของผู้ผลิตอีกรายระบุว่าสายที่ยาวกว่าอาจทำให้อัตราการเสียหายสูงขึ้น เพราะน้ำหนักและแรงที่กดลงบนพอร์ตของสวิตช์
• ข้อปฏิบัติที่คู่มือระบุไว้ ห้ามปล่อยสายห้อยยาวเกิน 60 เซนติเมตร เว้นช่องว่างระหว่างเสายึดกับข้างตู้ไว้ 10 ถึง 15 เซนติเมตรเพื่อรองรับความหนาของสายทองแดง เว้นพื้นที่ไว้ราว 4 ยูนิตที่ด้านบนและด้านล่างของตู้ และไม่ควรใส่สายในรางเกินร้อยละ 50 ของพื้นที่